Nagrywanie w bloku to walka z dwoma przeciwnikami naraz: pogłosem wewnątrz pomieszczenia i dźwiękami dobiegającymi z zewnątrz. Zanim wydasz pieniądze na mikrofon i interfejs, ustal, co faktycznie psuje ci nagranie. Włącz nagrywanie na dwie minuty, nic nie mów, a potem odsłuchaj w słuchawkach. Usłyszysz albo własny oddech i szum komputera, albo telewizor sąsiada i tramwaj za oknem. Od tego rozpoznania zależy cała dalsza strategia.

Z pogłosem wygrywa się inaczej niż z hałasem. Pusty pokój z gołymi ścianami, panele na podłodze i duże okno bez zasłon odbijają dźwięk jak betonowa sala. Miękkie materiały pochłaniają wysokie częstotliwości, ale zostawiają niski, dudniący ogon, który słychać dopiero na nagraniu. Jeśli chcesz uporać się z tym systemowo, zamiast wieszać przypadkowe koce, zajrzyj do materiałów na przemianywewnetrzne.pl, gdzie opisano adaptację akustyczną mieszkań bez rozbierania ścian. W praktyce najwięcej daje ustawienie mikrofonu blisko ust i nagrywanie w kierunku, w którym za plecami wokalisty stoi coś miękkiego — materac, koc, otwarta szafa z ubraniami.

Hałas z zewnątrz ograniczasz w innej kolejności. Najpierw uszczelnij okno i drzwi — szczelina pod drzwiami potrafi przepuścić więcej dźwięku niż samo szkło. Potem zaplanuj nagrania na godziny, gdy w budynku jest najciszej, zwykle wczesne popołudnie w dni robocze. Komputer i wentylatory przenieś do drugiego pomieszczenia albo użyj długiego kabla USB. Lodówka, piec gazowy i klimatyzacja włączają się cyklicznie i potrafią zniszczyć dwudziestą minutę nagrania. Wyłącz je na czas sesji, a jeśli nie możesz, zapisz ich dźwięk i odejmij go w edytorze.

Ostatni element to mikrofon i technika. Dynamiczny mikrofon wokalowy zbierze mniej pogłosu niż pojemnościowy, bo ma węższą charakterystykę i mniejszą czułość. Trzymaj go 10–15 cm od ust, lekko pod kątem, żeby nie łapał sybilantów i oddechów. Nagrywaj w monologu, nie w dialogu z drugą osobą w tym samym pokoju — dwa mikrofony w małym wnętrzu zawsze złapią się nawzajem. Po sesji odsłuchaj materiał na słuchawkach i głośnikach, zanim uznasz go za gotowy. To, co brzmi dobrze w słuchawkach, w samochodzie często brzmi jak nagranie z łazienki.