Zakup szafy do małego mieszkania najczęściej kończy się tak samo: mebel stoi, a ubrania i tak się nie mieszczą. Problem nie leży w metrażu, tylko w tym, że niewiele osób mierzy swoje rzeczy przed wyborem mebla. Zamiast zgadywać, policz, ile faktycznie masz do przechowania. To zajmuje kwadrans, a oszczędza lata codziennej irytacji.

Zacznij od trzech liczb. Pierwsza to długość drążka: zmierz szerokość najdłuższych ubrań na wieszakach i dodaj po 5 cm z każdej strony na swobodne przesuwanie. Druga to liczba metrów bieżących drążka — podziel liczbę wieszaków przez 2,5, bo tyle średnio mieści się na metrze. Trzecia to powierzchnia półek: zsumuj szerokość stosów swetrów i koszulek, przyjmując, że jeden stos to około 30 cm. Dopiero mając te wartości, warto przeglądać oferty, a przy planowaniu układu pomocne bywa sprawdzone wnętrze szafy na ubrania, które pokazuje, jak rozłożyć strefy bez marnowania centymetrów.

Nie zapomnij o sezonowości. Ubrania zimowe zajmują nawet dwa razy więcej miejsca niż letnie, a kurtki potrzebują drążka na pełną wysokość. Jeśli w mieszkaniu masz tylko jedną szafę, zaplanuj ją pod najobszerniejszy sezon, a resztę upchnij wyżej — na półkach pod sufitem. Warto też zmierzyć głębokość: 60 cm to standard, ale przy wąskim przedpokoju lepiej sprawdzi się 40 cm z drążkiem ustawionym przodem, nie bokiem. Każdy centymetr głębokości, którego nie wykorzystasz, to miejsce, w którym i tak postawisz pudło z rzeczami, których nie używasz.

Na koniec sprawdź, czy mebel zmieści się w drodze do docelowego pokoju. Największa szafa na świecie nic nie da, jeśli nie przejdzie przez drzwi ani nie skręci w ciasnym korytarzu. Zmierz szerokość przejść, wysokość klatki schodowej i promień skrętu. Dopiero potem zamawiaj. Pomiar przed zakupem to nie przesada — to jedyny sposób, żeby szafa w małym mieszkaniu naprawdę służyła, a nie tylko zajmowała podłogę.